Marcel Westdijk

Mijn naam is Marcel Westdijk. Ik ben levensmiddelentechnoloog. Voor ons vertrek naar Malawi in 2008 werkte ik met veel plezier als bedrijfsleider/hoofd administratie bij een voedingsmiddelenproductiebedrijf met diverse vestigingen zowel binnen als buiten Nederland. Ik heb affiniteit met management, financien en marketing, ben technisch aangelegd en pragmatisch. Ik probeer altijd simpele, maar doeltreffende oplossingen voor problemen te vinden.

Deze achtergrond blijkt in Malawi enorm waardevol. Door kleinschalig en intensief samen te werken met de lokale bevolking leer ik zelf veel en deel ik mijn eigen kennis en vaardigheden met de mensen met wie ik werk.

Van mei 2008 tot en met oktober 2010 heb ik bij het Matunkha Centre in Rumphi in het noorden van Malawi gewerkt. In 2008 heb ik daar als vrijwilliger hand- en spandiensten verricht ten aanzien van de adminstratie van de Income Generating Activities (IGA). Vanaf 2009 tot en met oktober 2010 was ik leidinggevende binnen de financiele afdeling. In die periode heb ik diverse collega’s verder getraind en gecoacht in financieel management en heb ik ervaring opgedaan met criteria, die grote donoren als USAID/PACT stellen aan financiele adminstraties. Mijn focus binnen Mwanawaleza Ltd. ligt op het creeren van werkgelegenheid, duurzame energie en irrigatie.

Veel ontwikkelingslanden hebben grondstoffen die tegen vaak erg lage prijzen aan het buitenland (Europese Unie, Verenigde Staten en China) worden verkocht. Ik zie het als mijn taak om zoveel mogelijk manieren te vinden om lokaal aan deze grondstoffen waarde toe te voegen, waardoor de bewerkte grondstoffen tegen hogere/betere prijzen worden verkocht en meer opleveren voor de mensen hier in Malawi.

Irrigatie wordt steeds belangrijker in met name ontwikkelingslanden. Malawi heeft te maken met een explosieve bevolkingsgroei. Daarnaast zijn de regens vanwege de wereldwijde klimaatverandering onbetrouwbaarder en onregelmatiger geworden. Hierdoor zijn de afgelopen jaren al wat oogsten mislukt en dreigt er in sommige gebieden honger. Door irrigatie toe te passen is dit te voorkomen en kan men zelfs meerdere keren per jaar oogsten.

In Malawi heeft maar twaalf procent van de bevolking toegang tot elektriciteit. In totaal zijn dat nog geen 200.000 van de 16 miljoen inwoners. De overige mensen zijn dus aangewezen op andere methodes om het huis te verlichten of om te koken. Deze methodes zijn vaak tijdrovend of duur en/of niet duurzaam. Gevolgen zijn ondermeer ontbossing, erosie en klimaatverandering . Het is dus noodzakelijk om duurzame alternatieven te vinden om huizen te verlichten en te koken.

marcel